
رشد سریع شهرنشینی، افزایش جمعیت و تغییر الگوی مصرف در دو قرن اخیر موجب افزایش چشمگیر تولید پسماندهای شهری شده است. دفن زباله بهعنوان روش سنتی مدیریت پسماند، با مشکلاتی نظیر اشغال زمین، تولید شیرابه، انتشار گاز متان و آلودگی منابع آب همراه بوده است. در پاسخ به این چالشها، فناوری زبالهسوزی (Incineration) از اواخر قرن نوزدهم توسعه یافت و طی دهههای بعد به نیروگاههای تولید انرژی از پسماند (Waste-to-Energy یا WtE) تکامل پیدا کرد. امروزه این فناوری علاوه بر کاهش حجم پسماند تا حدود ۹۰ درصد، امکان تولید برق، بخار و گرمایش شهری را نیز فراهم میکند. این مقاله تاریخچه شکلگیری، تکامل فناوری، نقاط عطف تاریخی و روند توسعه نیروگاههای زبالهسوز در جهان را بررسی میکند. (ScienceDirect)
مقدمه
مدیریت پسماند همواره یکی از چالشهای اساسی تمدنهای انسانی بوده است. در گذشته، جمعیت کم و تولید محدود زباله باعث میشد دفن یا سوزاندن روباز پاسخگوی نیازها باشد. اما با آغاز انقلاب صنعتی در قرن هجدهم و رشد سریع شهرها، حجم زباله تولیدی به شدت افزایش یافت و بحرانهای بهداشتی متعددی ایجاد شد. همین مسئله زمینه توسعه فناوریهای نوین دفع پسماند را فراهم کرد. (NCBI)
تاریخچه زبالهسوزی
۱-دوران باستان
در تمدنهای باستانی مانند مصر، یونان و روم، زبالهها معمولاً در خارج از شهر دفن یا در فضای باز سوزانده میشدند. این روشها فاقد هرگونه کنترل زیستمحیطی بودند و تنها هدف آنها کاهش حجم پسماند و جلوگیری از انتشار بیماری بود.
۲- انقلاب صنعتی
بین سالهای ۱۸۰۰ تا ۱۸۷۰، رشد کارخانهها و شهرنشینی باعث شد حجم زباله چندین برابر شود. در این دوره شهرهای اروپایی با مشکلاتی مانند: شیوع وبا- تیفوس - آلودگی شدید محیط - بوی نامطبوع ،مواجه شدند و نیاز به روشهای مکانیزه دفع زباله احساس شد. (ScienceDirect)
۳ -نخستین زبالهسوز جهان
نقطه آغاز صنعت زبالهسوزی مدرن، ساخت نخستین زبالهسوز شهری در سال ۱۸۷۴ در شهر ناتینگهام انگلستان بود.
این واحد توسط مهندس انگلیسی Alfred Fryer طراحی شد و با نام Destructor شناخته میشد.
هدف اصلی آن: کاهش حجم زباله - کنترل بیماری - حذف بوی نامطبوع ،بود و هنوز تولید انرژی در آن مدنظر نبود. (ScienceDirect)
گسترش جهانی زبالهسوزها
در فاصله ۱۸۸۰ تا ۱۹۲۰ کشورهای مختلف شروع به ساخت زبالهسوز کردند. مهمترین کشورها عبارت بودند از انگلستان ،فرانسه ،آلمان ،ایالات متحده
تا سال ۱۹۱۰ بیش از ۳۰۰ زبالهسوز در اروپا ساخته شده بود. این واحدها عمدتاً برای اهداف بهداشتی فعالیت میکردند. (ScienceDirect)
آغاز تولید انرژی از زباله
دهه ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۰ در این دوره مهندسان دریافتند حرارت حاصل از احتراق زباله میتواند برای تولید بخار مورد استفاده قرار گیرد.
ابتدا: گرمایش ساختمانها ،تأمین بخار صنایع و بعدها: تولید برقبه کاربردهای زبالهسوزها اضافه شد. این تحول، مفهوم Waste-to-Energy را پایهگذاری کرد. (ScienceDirect)
نیروگاههای زبالهسوز مدرن
پس از بحران انرژی دهه ۱۹۷۰، کشورهای صنعتی سرمایهگذاری گستردهای بر بازیابی انرژی از پسماند انجام دادند.
در این دوره فناوریهای زیر توسعه یافت: Moving Grate Furnace - Fluidized Bed - Rotary Kiln - RDF Combustion
همچنین سیستمهای پیشرفته تصفیه دود شامل: Bag Filter - Electrostatic Precipitator - Scrubber - Activated Carbon - SCR
به نیروگاهها افزوده شدند تا انتشار آلایندههایی مانند دیوکسین، فلزات سنگین و ذرات معلق به حداقل برسد. (ScienceDirect)
نسلهای مختلف نیروگاههای زبالهسوز
نسلدوره زمانیویژگی
نسل اول1874–1930 فقط کاهش حجم زباله
نسل دوم1930–1970 تولید بخار
نسل سوم1970–1995 تولید برق
نسل چهارم1995–2015 کنترل آلودگی و CHP
نسل پنجم2015 تاکنون بازیابی انرژی، اقتصاد چرخشی، دیجیتالسازی و کاهش انتشار کربن
توسعه جهانی نیروگاههای زبالهسوز
امروزه کشورهای ژاپن ،سوئد ،دانمارک ،آلمان ،هلند ،فرانسه ،چین ،کره جنوبی ،سنگاپور بیشترین استفاده را از فناوری WtE دارند. کشورهایی مانند سوئد بخش بزرگی از گرمایش شهری خود را از نیروگاههای زبالهسوز تأمین میکنند و دفن زباله را به حداقل رساندهاند. چین نیز طی دو دهه اخیر بزرگترین ظرفیت جهانی نیروگاههای زبالهسوز را ایجاد کرده است. (IPCC)
مزایا و چالشها






منابع (APA)
Makarichi, L., Jutidamrongphan, W., & Techato, K. (2018). The evolution of waste-to-energy incineration: A review. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 91, 812–821. (ScienceDirect)
Brunner, P. H., & Rechberger, H. (2015). Waste to Energy – Key Element for Sustainable Waste Management. Waste Management, 37, 3–12. (ScienceDirect)
National Research Council. (2000). Waste Incineration and Public Health. National Academies Press. (NCBI)
IPCC. (2007). Climate Change 2007: Mitigation of Climate Change – Waste Management. (IPCC)
Faaij, A. P. C. (2004). Waste Incinerator. Encyclopedia of Energy. (ScienceDirect)